นิทาน เรื่อง ลูกหมูสามตัว นิทานสองภาษา ไทย/อังกฤษ

Spread the love

เวอร์ชันภาษาไทย

กาลครั้งหนึ่ง มีหมูน้อย 3 ตัวอาศัยอยู่กับแม่ เมื่อพวกเขาโตขึ้น แม่ของพวกเขาตัดสินใจว่าถึงเวลาที่พวกเขาจะต้องสร้างบ้านของตัวเองและใช้ชีวิตอย่างอิสระ เธอเตือนพวกเขาเกี่ยวกับหมาป่าตัวใหญ่เจ้าเล่ห์และอันตรายที่ท่องไปในป่าและมีความอยากอาหารหมูเป็นพิเศษ

ลูกหมูตัวแรกกระตือรือร้นที่จะสร้างบ้านอย่างรวดเร็วและไม่ต้องใช้ความพยายามมากนัก จึงตัดสินใจสร้างบ้านโดยใช้ฟาง มันมีน้ำหนักเบาและรวบรวมได้ง่าย และเขาก็สร้างบ้านเสร็จภายในเวลาไม่นาน อย่างไรก็ตาม มันก็ไม่ได้แข็งแกร่งมากนัก

หมูน้อยตัวที่สองต้องการบางสิ่งที่แข็งแกร่งกว่าฟางเล็กน้อยจึงเลือกสร้างบ้านด้วยไม้ เขารวบรวมพวกเขาจากป่าใกล้ ๆ และรวบรวมบ้านของเขาเร็วกว่าลูกหมูตัวแรก มันแข็งแกร่งกว่าบ้านฟาง แต่ก็ยังไม่ปลอดภัยมากนัก

ลูกหมูตัวที่สามเป็นหมูที่ขยันมากที่สุด เขาตัดสินใจสร้างบ้านด้วยอิฐซึ่งเป็นวัสดุที่แข็งแรงและทนทาน การดำเนินการนี้ต้องใช้เวลาและความพยายามมากขึ้น แต่เขารู้ว่ามันจะช่วยป้องกันหมาป่าตัวร้ายได้ดีที่สุด

ตอนนี้หมาป่ากำลังเฝ้าดูหมูน้อยสามตัวขณะที่พวกมันสร้างบ้าน เขาเข้าไปใกล้บ้านหลังแรกที่ทำจากฟางแล้วเคาะประตูทำท่าเป็นนักเดินทางที่เป็นมิตร “หมูน้อย หมูน้อย ให้ฉันเข้าไปเถอะ” เขากล่าว แต่หมูตัวน้อยตัวแรกฉลาดและตอบว่า "ไม่ใช่เพราะผมคางคางของฉัน"

หมาป่าเริ่มหมดความอดทน โกรธและพองตัวและพังบ้านฟางลง หมูน้อยตัวแรกส่งเสียงร้องแล้ววิ่งไปที่บ้านหมูตัวที่สองที่ทำจากไม้

หมาป่าติดตามและเข้าใกล้บ้านหลังที่สอง เขาเคาะประตูอีกครั้งแล้วพูดว่า "หมูน้อย หมูน้อย ให้ฉันเข้าไปเถอะ" แต่หมูตัวน้อยตัวที่สองก็ระมัดระวังเช่นกันและตอบว่า "ไม่ใช่เพราะขนคางคางของเรา"

หมาป่าโกรธมากตอนนี้ พ่นลมและเป่าบ้านไม้ล้มลง หมูน้อยสองตัววิ่งไปที่บ้านอิฐของหมูตัวที่สามเพื่อความปลอดภัย

หมาป่าไปที่บ้านอิฐโดยไม่มีใครขัดขวางและย้ำคำขอที่จะอนุญาตให้เข้าไป “หมูน้อย หมูน้อย ให้ฉันเข้าไป!” เขาเรียกร้อง แต่หมูน้อยตัวที่สามซึ่งมั่นใจในบ้านที่แข็งแรงของเขากลับโต้กลับว่า "ไม่ใช่เพราะผมคางคางของเรา"

หมาป่าสูดลมหายใจอย่างสุดกำลัง แต่บ้านอิฐยังคงยืนหยัดมั่นคง หมาป่าตัวร้ายผิดหวังและพ่ายแพ้จึงยอมแพ้และจากไป ทิ้งลูกหมูสามตัวให้ใช้ชีวิตอย่างปลอดภัยในบ้านที่สร้างขึ้นอย่างดี

ดังนั้น ลูกหมูทั้งสามจึงได้เรียนรู้ถึงความสำคัญของการทำงานหนัก การวางแผน และการเลือกวัสดุที่เหมาะสมสำหรับการสร้างบ้านที่ปลอดภัยและยั่งยืน พวกเขาใช้ชีวิตอย่างมีความสุขตลอดไป โดยรู้ว่าพวกเขาฉลาดกว่าหมาป่าตัวร้าย

เวอร์ชันภาษาอังกฤษ
Once upon a time, there were three little pigs who lived with their mother. As they grew older, their mother decided it was time for them to build their own homes and live independently. She warned them about the cunning and dangerous Big Bad Wolf who roamed the woods and had a particular appetite for pigs.

The first little pig, eager to build his house quickly and without much effort, decided to make his home out of straw. It was lightweight and easy to gather, and he completed his house in no time at all. However, it wasn't very sturdy.

The second little pig, wanting something a bit stronger than straw, chose to build his house with sticks. He gathered them from the nearby forest and assembled his house faster than the first little pig. It was sturdier than the straw house, but still not very secure.

The third little pig was the most industrious of them all. He decided to build his house out of bricks, a strong and durable material. This took more time and effort, but he knew it would provide the best protection against the Big Bad Wolf.

Now, the Big Bad Wolf had been watching the three little pigs as they built their houses. He approached the first house made of straw and knocked on the door, pretending to be a friendly traveler. "Little pig, little pig, let me in," he said. But the first little pig was wise and replied, "Not by the hair of my chinny chin chin."

The wolf, growing impatient, huffed and puffed and blew the straw house down. The first little pig squealed and ran to the second pig's house made of sticks.

The wolf followed and approached the second house. Again, he knocked on the door and said, "Little pigs, little pigs, let me in." But the second little pig was also cautious and replied, "Not by the hair of our chinny chin chins."

The wolf, angered now, huffed and puffed and blew the stick house down. The two little pigs ran to the third pig's brick house for safety.

The wolf, undeterred, went to the brick house and repeated his request to be let in. "Little pigs, little pigs, let me in!" he demanded. But the third little pig, confident in his sturdy house, retorted, "Not by the hair of our chinny chin chins."

The wolf huffed and puffed with all his might, but the brick house remained standing strong. Frustrated and defeated, the Big Bad Wolf gave up and went away, leaving the three little pigs to live safely in their well-built houses.

And so, the three little pigs learned the importance of hard work, planning, and choosing the right materials for building a secure and lasting home. They lived happily ever after, knowing they had outsmarted the Big Bad Wolf.