นิทานเรื่อง เจ้าหญิงราพันเซล นิทาน 2 ภาษา ภาษาไทย/อังกฤษ

Spread the love

เวอร์ชันภาษาไทย

กาลครั้งหนึ่งในหมู่บ้านเล็กๆ คู่รักคู่หนึ่งอาศัยอยู่ข้างสวนสวยแห่งหนึ่งซึ่งเป็นของแม่มด ภรรยาซึ่งกำลังตั้งครรภ์ มีความปรารถนาอย่างไม่รู้จักพอสำหรับพืชราพันเซลที่ปลูกในสวน เธอโหยหามันทั้งกลางวันและกลางคืน และหมดหวังมากจนสามีของเธอตัดสินใจไปเอามันมาให้เธอ ไม่ว่าผลที่ตามมาจะเป็นอย่างไร

คืนหนึ่ง เขาแอบเข้าไปในสวนเพื่อขโมยราพันเซลผู้โลภ อย่างไรก็ตาม เขาถูกแม่มดจับตัวไว้ เขาจึงร้องขอความเมตตาและอธิบายความอยากของภรรยาด้วยความกลัว แม่มดแม้จะเข้มงวด แต่ก็ตกลงที่จะไว้ชีวิตเขาภายใต้เงื่อนไขเดียว - เมื่อเด็กเกิดมาจะต้องมอบมันให้กับเธอ

ตามที่สัญญาไว้ ทั้งคู่มีลูกสาวคนหนึ่ง และแม่มดตั้งชื่อให้เธอว่าราพันเซล แม่มดพาเด็กออกไปและขังเธอไว้ในหอคอยที่ไม่มีประตูหรือบันได เข้าถึงได้ทางหน้าต่างเท่านั้น หอคอยตั้งตระหง่านอยู่ลึกเข้าไปในป่า

ราพันเซลเติบโตเป็นหญิงสาวสวยผมยาวสีทอง แม่มดมาเยี่ยมเธอเป็นประจำ โดยใช้ความสามารถด้านเวทมนตร์ของเธอเพื่อขึ้นไปถึงยอดหอคอย ในการเข้าไป เธอจะตะโกนว่า "ราพันเซล ราพันเซล ปล่อยผมของคุณลง!" และราพันเซลจะรวบผมยาวลงเพื่อให้แม่มดปีนขึ้นไป

หลายปีผ่านไป และผมของราพันเซลก็ยาวขึ้นอย่างไม่น่าเชื่อ วันหนึ่ง เจ้าชายองค์หนึ่งขี่ม้าผ่านป่า และได้ยินราพันเซลร้องเพลงจากหอคอย ด้วยความหลงใหลในเสียงของเธอ เขาจึงค้นหาวิธีที่จะเข้าถึงเธอ เมื่อเห็นวิธีการของแม่มด เขาจึงรอให้เธอจากไปแล้วจึงพูดเป็นคำพูดเดียวกัน: "ราพันเซล ราพันเซล ปล่อยผมของคุณลง!"

เจ้าชายปีนขึ้นไปบนหอคอย และเมื่อพบกัน ราพันเซลและเจ้าชายก็ตกหลุมรักกัน พวกเขาวางแผนที่จะหลบหนีไปด้วยกัน แต่แม่มดสาวค้นพบความลับของพวกเขา ด้วยความโกรธ เธอจึงตัดผมยาวของราพันเซลและเนรเทศเธอไปยังถิ่นทุรกันดารอันห่างไกล

เมื่อเจ้าชายกลับมาที่หอคอย แม่มดก็เผชิญหน้ากับเขา เผยให้เห็นชะตากรรมของราพันเซล เขากระโดดลงจากหอคอยและตกลงไปในพุ่มไม้หนามซึ่งทำให้เขาตาบอด

เจ้าชายเร่ร่อนอยู่ในถิ่นทุรกันดาร ตาบอดและสิ้นหวังมานานหลายปี ในขณะเดียวกัน ราพันเซลซึ่งตอนนี้อาศัยอยู่ตามลำพังได้ให้กำเนิดลูกแฝด เด็กชายและเด็กหญิง โชคชะตาพาเจ้าชายกลับไปยังถิ่นทุรกันดาร ซึ่งเขาบังเอิญไปพบกับราพันเซล น้ำตาแห่งความยินดีของเธอเมื่อได้เห็นเขาช่วยรักษาอาการตาบอดของเขาได้อย่างน่าอัศจรรย์

ครอบครัวที่กลับมารวมกันได้ออกเดินทางสู่อาณาจักรของเจ้าชายที่ซึ่งพวกเขาอาศัยอยู่อย่างมีความสุขตลอดไป เรื่องราวของราพันเซลและเจ้าชายของเธอกลายเป็นเรื่องราวแห่งความรัก ความอุตสาหะ และความมหัศจรรย์ที่สามารถพบได้แม้ในช่วงเวลาที่มืดมนที่สุด

เวอร์ชันภาษาอังกฤษ

Once upon a time, in a small village, a couple lived next to a beautiful garden that belonged to an enchantress. The wife, who was expecting a child, had an insatiable craving for the Rapunzel plant that grew in the garden. She longed for it day and night, becoming so desperate that her husband decided to fetch it for her, regardless of the consequences.

One night, he sneaked into the garden to steal the coveted Rapunzel. However, he was caught by the enchantress. Terrified, he begged for mercy, explaining his wife's cravings. The enchantress, though stern, agreed to spare him under one condition – when the child was born, it must be given to her.

As promised, the couple had a baby girl, and the enchantress named her Rapunzel. The enchantress took the child away and locked her in a tower with no doors or stairs, accessible only by a window. The tower stood deep in the forest.

Rapunzel grew into a beautiful young woman with long, golden hair. The enchantress visited her regularly, using her magical abilities to reach the tower's top. To enter, she would call out, "Rapunzel, Rapunzel, let down your hair!" and Rapunzel would lower her long hair for the enchantress to climb.

Years passed, and Rapunzel's hair grew incredibly long. One day, a prince rode through the forest and heard Rapunzel singing from the tower. Mesmerized by her voice, he searched for a way to reach her. Witnessing the enchantress's method, he waited for her to leave and then called out the same words: "Rapunzel, Rapunzel, let down your hair!"

The prince climbed the tower, and upon seeing each other, Rapunzel and the prince fell in love. They planned to escape together, but the enchantress discovered their secret. In her anger, she cut off Rapunzel's long hair and banished her to a distant wilderness.

When the prince returned to the tower, the enchantress confronted him, revealing Rapunzel's fate. Devastated, he jumped from the tower and landed in a thorny bush, which left him blind.

For years, the prince wandered the wilderness, blind and despondent. Meanwhile, Rapunzel, now living alone, gave birth to twins, a boy and a girl. Fate brought the prince back to the wilderness, where he stumbled upon Rapunzel. Her tears of joy upon seeing him miraculously healed his blindness.

The reunited family set out to the prince's kingdom, where they lived happily ever after. The tale of Rapunzel and her prince became a story of love, perseverance, and the magic that can be found even in the darkest moments.